Sunday, January 30, the specialty for British Sheepdogs (Bearded Collie, Border Collie, Cardigan Welsh Corgi, Old English Sheepdog, Pembroke Welsh Corgi, Rough Collie, Shetland Sheepdog, and Smooth Collie) and the Australian Shepherd was held in Luxemburg. We left home early to be on time because it was an 3,5 hour drive. Rachel picked me and James up and together we brought six dogs with us: Cardigans James (Waggerland Cape Cod), Caelin (Waggerland Colour Confetti), Pippa (Waggerland Covergirl), and Cookie (Waggerland Bedtime Cookie) and Pembrokes Keenan (Riverside Keep Believe'n), and Ella (Hillberry I'm Loving It). We arrived on time and the Corgi's were first to judge. James was entered in the class for dogs from 15 to 24 months, together with a German dog. James did very well and Rachel handled him very good. James won! The judge was mr. Kelly from Ireland. We did not get a report, only a written card with several points on it: type: typical, head: very good, bite: correct, top line: very good, forequarters: good, hindquarters: good, coat: very good, movement: would like more drive, temperament: very good. Then it was Caelin's turn, James' brother, who was alone in the open class. Then James and Caelin needed to come back into the ring for best dog. We walked our round, let the dogs stand and waited for the result from the judge. After some confusion, he said to us that we could leave the ring because we both got a very good instead of an excellent... This meant that we did not win our CC's for the Luxemburg championship title either... Then Pippa, James' sister, and Cookie had to go into the ring. They also got a very good... That meant that the judge gave all the Cardigans entered a very good, even though three of these dogs already have multiple titles... We don't know if the judge really understood our European judging system because in Ireland it's different. He might have thought that very good was the highest qualification here instead of excellent. We did hear him ask something about this after he judged the Cardigans... It looked like the judge had never judged a Corgi before. After this bizarre experience we had to go into the ring with our Pembrokes. Ella gained second in junior class, this time with an excellent. Keenan won best dog, but lost best of breed against a bitch not worth winning bob. It was a strange day and we left early to go home... Well, there's always a next time!
Zondag 30 januari 2011 werd in Luxemburg de jaarlijkse show gehouden voor alle Britse Herdershonden (Bearded Collie, Border Collie, Old English Sheepdog, Schotse Herdershond Korthaar, Schotse Herdershond Langhaar, Shetland Sheepdog, Welsh Corgi Cardigan en Welsh Corgi Pembroke) en de Australian Shepherd. De show, officieel geheten het 26e Championnat des 3 Frontières, begon om elf uur en dus vertrokken James en ik om half zeven van huis. Rachel, de fokker van James, pikte ons op in Meerkerk en samen hadden we zes honden bij ons: de Cardigans James (Waggerland Cape Cod), Caelin (Waggerland Colour Confetti), Pippa (Waggerland Covergirl) en Cookie (Waggerland Bedtime Cookie) en de Pembrokes Keenan (Riverside Keep Believe'n) en Ella (Hillberry I'm Loving It). Netjes op tijd arriveerden we na 3 uur rijden in Luxemburg. De Corgi’s waren direct aan de beurt. James liep in de tussenklasse tegen een Duitse reu. Hij deed erg zijn best en Rachel bracht hem keurig voor. James won! De keurmeester was dhr. Kelly uit Ierland. We kregen geen keurverslag, alleen een ingevulde kaart waarop wat punten stonden: type: typisch, hoofd: zeer goed, bijt: correct, bovenbelijning: zeer goed, voorhand: goed, achterhand: goed, vacht: zeer goed, beweging: wil graag meer drive zien, temperament: zeer goed. Daarna was het de beurt aan Caelin, de broer van James. Hij stond alleen in de openklasse. Nadat Caelin beoordeeld was, werden Rachel en ik samen met Caelin en James teruggeroepen in de ring voor beste reu. We liepen ons rondje, lieten de honden netjes staan en wachten op de uitslag van de keurmeester. Na enige verwarring kwam deze naar ons toe en meldde ons dat we beiden een zeer goed hadden gekregen in plaats van een uitmuntend, en dat we dus weer de ring uit mochten, want dan wordt er ook geen beste reu gekozen en dus liepen we ook onze kampioenschapspunten voor het Luxemburgs kampioenschap mis! Daarna waren Pippa, James zijn zus, en Cookie aan de beurt. Ook zij werden met een zeer goed de ring uitgestuurd! Dat betekende dat de keurmeester dus aan alle ingeschreven Cardigans een zeer goed had gegeven, terwijl drie van deze honden al meerdere kampioenstitels hebben… Er werd dus ook geen beste van het ras gekozen… We vragen ons af of de keurmeester het Europese keursysteem wel begrepen heeft, omdat ze in Ierland met een ander systeem werken. Het kan zijn dat hij gedacht heeft dat zeer goed het hoogste was in plaats van uitmuntend, ook omdat we hem na de keuring van de Cardigans daarover iets hoorden vragen… In ieder geval leek het alsof de keurmeester nog nooit eerder een Corgi gekeurd had! Na deze bizarre ervaring waren de Pembrokes aan de beurt. Ella werd tweede in de jeugdklasse, dit keer wel met een uitmuntend. Keenan won zijn klasse en werd beste reu, maar verloor voor beste van het ras van een teef die het niet waardig was om te winnen… Al met al een hele vreemde dag en konden we dus weer vroeg naar huis…. Volgende keer beter!
